0
0
2006:
Daar waar we de vorige keer nog moesten stellen dat de strijd tussen regering en opstandelingen in Libië nog niet beslecht was, hebben we nu te maken met een geheel andere situatie. De strijd is nog steeds niet beslecht, maar inmiddels vechten wij mee. Of toch niet? Of alleen in de lucht? Alleen onder de vlag van de NATO? Ik snap het in ieder geval allemaal niet meer.
En dat maakt me argwanend. Want hoezeer ik ook vond en vind dat we (de wereld) niet kon blijven toekijken hoe een dictatuur met geweld het eigen volk weer onder de duim probeert te krijgen, vraag ik me ook af of we (VN, NATO) dat nu op de juiste manier aanpakken.
Allereerst is het mandaat onduidelijk: er mag geloof ik geweld ingezet worden tegen het regeringsleger als het geweld gebruikt tegen ongewapende burgers. Maar sinds wanneer wordt luchtafweergeschut ingezet tegen ongewapende burgers? Dus waarom moest dat uitgeschakeld worden? Ten tweede: er is door Britse troepen luchtsteun verleend voor een aanval van de rebellen. Valt dat wel onder het mandaat?
Nu zult u wellicht zeggen: wat maakt dat nou allemaal uit, die Kadhaffi is toch een wrede dictator die gewoon weg moet? Dat laatste kan ik zeker onderschrijven, maar was hij twee maanden geleden dan nog geen wrede dictator? En is hij dat niet al decennia? Dus waarom deden wij toen zaken met hem, waarom ontving Sarkozy hem hartelijk in Parijs (in een bedoeïnentent notabene) als hij zo’n wrede dictator is en was?
Want alles wat opportuun is, is geoorloofd voor de machtspolitiek.
Daar is maar één antwoord op: omdat het opportuun was. Want alles wat opportuun is, is geoorloofd voor de machtspolitiek. En helaas bepaalt die machtspolitiek het buitenlandbeleid van een groot deel van degenen/de landen die macht hebben. Daar zal vast ergens een kip en een ei in dit verhaal rondlopen of –rollen.
Feit is dat het Westen, inclusief Nederland, warme banden heeft onderhouden met de dictators die op dit moment gelukkig en terecht worden afgezet door de eigen bevolkingen. En daarom ben ik argwanend. Want wie dictators met alle honneurs onthaalt uit politiek opportunisme, die bombardeert hem ook uit zijn tent uit politiek opportunisme. Ik wacht even af voordat ik een oordeel vel.
